กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ลำนำหอเก็บกระบี่
สามวันให้หลัง โฮ่วเหนี่ยวก้าวเข้าสู่หอเก็บกระบี่ ในยามนี้ที่นี่ไร้ผู้คน ร้างว่างเปล่า หลังจากผ่านช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดในวันแรกๆ มันก็กลับสู่ความสงบอีกครั้ง
แต่เดิมผู้บำเพ็ญระดับต่ำเช่นพวกเขา มีทางเลือกในวิชาฝีมือค่อนข้างจำกัด นี่คือช่วงเวลาแห่งการวางรากฐาน การเรียนรู้มากเกินไปไม่ใช่เรื่องดี วิชาที่ซับซ้อนยุ่งยากบางอย่างเรียนไปตอนนี้อาจโดดเด่นชั่วคราว แต่เมื่อระดับพลังสูงขึ้น กลับกลายเป็นวิชาไร้ค่าที่ถ่วงเวลาเปล่าๆ
ศิษย์เข้าใหม่ส่วนใหญ่ล้วนมากประสบการณ์ รู้ว่าอะไรควรเรียน อะไรไม่ควรเสียเวลาเรียน ต่างเลือกเพียงสองสามวิชาที่ตนเองขาดแคลนแล้วก็จากไป น้อยคนนักที่จะหลงใหลจนไม่อยากจากไปไหน