กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 อันจือผู้โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง
“เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ…”
เสี่ยวหม่านจู่ ๆ ก็ส่งเสียงหัวเราะประหลาดออกมา เสียงนั้นราวกับลำคอถูกกรีดเปิด หรือไม่ก็เหมือนเครื่องสูบลมเก่าที่ใกล้แตกกระจายยังฝืนทำงานอยู่
อันจือขยับปีกริมจมูกเบา ๆ ได้กลิ่นหอมเน่าเปื่อยอย่างยิ่งและกลิ่นเหม็นอับชื้นที่บรรยายไม่ถูก กลิ่นนั้นทำให้เธอนึกถึงค่ำคืนกลางป่าบนภูเขาเมื่อวานนี้ขึ้นมาทันที
ด้วยสัญชาตญาณบางอย่าง เธอปล่อยมือทันที