กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้เจียงสือเยวี่ยนนั่งแหมะอยู่บนแพไม้ ราวกับปลาเค็มที่ถูกบีบน้ำออกจนหมดเกลี้ยง ดวงตาเหม่อลอย
เหนื่อย... นี่มันยิ่งกว่าไปทำงานอีก!
เธอหอบหายใจแรงจนอกขึ้นลง สองแขนเหมือนไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป แม้แต่จะยกขึ้นทำท่าชูสองนิ้วก็ยังไม่มีแรง เหงื่อโชกหลังเสื้อกีฬา เหนอะหนะติดเนื้อ
แต่พอเหลือบไปเห็นหีบสมบัติในช่องเก็บของ ความรู้สึกสำเร็จและความสุขมหาศาลก็ท่วมทับความเหนื่อยล้ากับอาการปวดเมื่อยทั้งหมดในชั่วพริบตา
ไม่ได้! พักไม่ได้!
วินาทีถัดมา เธอพยายามดิ้นลุกขึ้นมา อยากฉวยเอาดวงคนดวงเฮงที่สิงร่างอยู่ในวันนี้เปิดกล่องทันที!
ใครจะรู้ว่าพรุ่งนี้ยังจะมีบัฟแบบนี้อีกหรือเปล่า!