กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แค่อาศัยรถติดสักหน่อยเท่านั้น คงไม่ตายหรอก...มั้ง?”
เดิมพันสักตั้ง!
เจียงสือเยวี่ยนดื่มน้ำยารวดเดียวจนพลังชีวิตเต็ม แล้วเปลี่ยนชุดที่ขาดวิ่นอยู่ออกอย่างคล่องแคล่ว
เมื่อคลื่นลมปราณที่ขอบพายุพัดเสื้อคลุมตัวใหม่ของเธอปลิว เธอเล็งแผ่นดาดฟ้ายานรบที่กำลังหมุนคว้าง แล้วใช้แส้เลเซอร์พันราวจับโลหะไว้ได้อย่างแม่นยำ
ความรู้สึกไร้น้ำหนักถาโถมมาโดยไม่ทันตั้งตัว
เจียงสือเยวี่ยนรู้สึกว่าตัวเองถูกเหวี่ยงขึ้นสูงแล้วทิ้งลงซ้ำๆ ตื่นเต้นกว่ารถไฟเหาะตีลังกาตั้งหมื่นเท่า
“อ๊ากกก——”
เพียงชั่วพริบตา พายุก็ม้วนเธอขึ้นสู่ท้องฟ้า