กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงของดวงอาทิตย์ค่อยๆ เบี่ยงเบนไป
เจียงสือเยวี่ยนย่อตัวอยู่กลางกองชิ้นส่วนเศษซาก ผมหน้าม้าที่ปรกหน้าถูกเหงื่อชโลมจนเปียกแปะติดแก้มที่แดงเรื่อ ปลายนิ้วของเธอเปื้อนน้ำมันเครื่องเต็มไปหมด กำลังปรับสกรูปรับเทียบของอุปกรณ์ต้านแรงโน้มถ่วงชิ้นหนึ่งอย่างระมัดระวัง
“นี่เป็นครั้งที่สิบเจ็ดแล้ว...”
เธอขบกัดริมฝีปากล่าง เชื่อมแผ่นโลหะขอบหยักเข้ากับโครงหลัก ประกายไฟกระเด็นว่อน สะท้อนในดวงตาสีอำพันที่จดจ่อของเธอ
ถ้าไม่มีพิมพ์เขียวก็ต้องลงมือเอง แม้จะต้องพบกับความล้มเหลวนับไม่ถ้วน ต้องเสียเวลามหาศาล ต้องใช้ทั้งแรงกายและแรงสมองอย่างมาก...
แต่กระบวนการนี้กลับชวนหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อชิ้นส่วนชิ้นสุดท้ายเข้าที่ สิ่งประดิษฐ์ตรงหน้าก็ก่อรูปสำเร็จในที่สุด!