กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แดดกล้าร้อนแผดเผาผืนดินรกร้างว่างเปล่าแห่งนี้ คลื่นความร้อนที่บิดเบี้ยวไหลวนอยู่ระหว่างซากโลหะ
ท้องฟ้าหม่นมัวราวกับแผ่นตะกั่วอันหนักอึ้ง กดทับจนผู้คนหายใจไม่ออก บางครั้งมีสายฟ้าสองสามสายผ่าขอบฟ้า สาดแสงสว่างชั่วครู่ให้แดนเงียบตายแห่งนี้
เรือนร่างว่องไวร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านระหว่าง “กองขยะ” ขนาดยักษ์หลายกองใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว
รองเท้าบูตของเจียงสือเยวี่ยนย่ำลงบนผืนทรายไหม้เกรียม แต่ละก้าวเตะฝุ่นโลหะละเอียดฟุ้งขึ้น ปลายจมูกของเธอมีเหงื่อซึม กลิ่นฉุนของน้ำมันเครื่องผสมดินฮิวมัสกระตุ้นการดมกลิ่นไม่ขาดระยะ
แต่เธอกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย