เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 เถากลายพันธุ์
“ทะ...ที่นี่คือเมืองหมิง ไปทางทิศตะวันตกคือฐานเมือง W ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือคือฐานเมือง S...”
เพียงแต่ระยะทางจากที่นี่ไปถึงเมืองทั้งสองแห่งล้วนไม่ถือว่าใกล้เลย
สวีผิงหลายตอบอย่างกังวลอยู่บ้าง ทั้งที่เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเพียงเด็กสาวอายุน้อย ทว่าเขากลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงจริง ๆ
ไม่ใช่ว่าไม่เคยพบเจอสถานการณ์นองเลือด แต่คนที่สามารถจัดการผู้มีพลังพิเศษหลายคนลงได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยพบเจอมาก่อนเลย
พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มคนธรรมดาที่จำต้องทิ้งหมู่บ้านมาด้วยหวังจะได้เข้าร่วมกับฐานทัพใหญ่อย่างฐานเมือง W คนที่ร้ายกาจที่สุดที่เคยพบเจอ อย่างมากก็แค่สายพละกำลังระดับสามเท่านั้น
และนั่นก็เป็นตัวตนที่บีบให้พวกเขาต้องยอมศิโรราบแล้ว
“ทิศตะวันออกเฉียงเหนือเหรอ?”
ซูอี้เงยหน้ามองสภาพแวดล้อมรอบด้านที่ไม่คุ้นเคย ทุกหนแห่งล้วนเป็นตึกรามบ้านช่องที่ถูกหิมะแต่งแต้ม แม้จะถูกเคลือบไว้ด้วยฟิลเตอร์สีเงินขาวชั้นหนึ่ง ทว่าก็ยังคงมิอาจบดบังร่องรอยทรุดโทรมและพังทลายของตัวเมืองได้