เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 โกรธจังเลย ไม่มีพลังพิเศษก็แล้วไป อิฐปูพื้นยังเหลือแค่ก้อนเดียว
บนถนนอันแสนโกลาหลที่เต็มไปด้วยซอมบี้ ซอมบี้หน้าตาบิดเบี้ยวเลอะเลือนแต่ละตัวต่างกำลังไล่ตามฝูงชนที่วิ่งหนีเตลิดไปทั่วสารทิศ
ท่ามกลางฝูงชนที่แตกตื่น หญิงสาวหน้าตาสะสวยหยาดเยิ้มคนหนึ่งมีสีหน้ากังวล ขณะวิ่งหนีเอาชีวิตรอดไปตามกลุ่มใหญ่
ทว่าเพียงไม่นาน หญิงสาวที่ไร้สหายร่วมทางก็ถูกคนผลักล้มไปข้างหลังอย่างแรง เพื่อหวังจะใช้ขัดตาทัพซอมบี้ที่จวนเจียนจะไล่ตามมาทัน
หญิงสาวที่ถูกผลักโดยไม่ทันตั้งตัวมีแววตาสิ้นหวังเต็มเปี่ยม ขณะถูกซอมบี้ด้านหลังกระโจนกดลงกับพื้น ชั่วพริบตาต่อมา เสียงฉีกทึ้งและเคี้ยวเลือดเนื้อก็จมหายไปในเสียงคำรามอย่างแผ่วเบา
ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรล้วนเปล่าประโยชน์ สุดท้ายจึงเหลือเพียงซากร่างแหลกเหลวเละเทะจนดูไม่เค้าเดิมจากการถูกกัดแทะ
…