เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 เธอบาดเจ็บ ต้องรักษา
ภายในเงามืดอันกว้างใหญ่และเงียบงัน ร่างหนึ่งโตหนึ่งเล็กกำลังจับมือกันยืนอยู่ตรงจุดที่เด่นสะดุดตาที่สุด
เด็กสาวในชุดกระโปรงฟองน้ำสีแดงอ้าปากน้อย ๆ ดวงตากลมโตกระจ่างใสคู่นั้นเคลือบด้วยความงุนงงราวกับมีม่านหมอกน้ำบดบัง
เรือนผมยาวนุ่มสลวยสีไวน์ทิ้งตัวระเอวอย่างยุ่งเหยิงเล็กน้อย บนหลังมือและข้อมือขาวผ่องยังคงเปรอะเปื้อนรอยเลือดเป็นหย่อม ๆ
ด้านหลังของเด็กสาวเต็มไปด้วยสภาพรกรุงรังเหลือจะเอ่ยเป็นแนวกว้าง—
พืชพรรณบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งฉุนจมูก ศพสภาพน่าอนาถนอนระเกะระกะ รวมถึงเศษเนื้อชิ้นส่วนฉีกขาดชวนคลื่นไส้และร่องรอยการต่อสู้ที่หลงเหลืออยู่อีกไม่น้อย
ราวกับเป็นนรกบนดินอันมืดมน
บางทีผู้คนมากมายอาจเคยชินกับความตายในวันสิ้นโลกแล้ว ทว่าหากศพพวกนี้เป็นตัวตนที่ชวนให้ผู้คนต้องหวาดเกรงเล่า?
“พี่ ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”