เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 ไม่พอใจจริง ๆ แล้วนะ
“ปัง——”
ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดสลัว เสียงวัตถุหนักตกลงกระแทกพื้นอย่างกะทันหันยังคงบาดแก้วหูในห้วงเวลาที่ไม่สงบอยู่ก่อนแล้ว
บนลานจอดรถอันกว้างใหญ่ รถหลายสิบคันที่จอดทิ้งไว้ถูกพลิกคว่ำด้วยความรุนแรงไปไม่น้อย บนพื้นยังมีซากศพซอมบี้ที่ถูกฉีกกระชากอยู่อีกส่วนหนึ่ง
ชิ้นส่วนชำรุดของรถยนต์กับเศษซากแขนขาเกลื่อนกลาดของซอมบี้ปะปนกันอยู่บนลานที่เต็มไปด้วยร่องรอย มองปราดเดียวล้วนเป็นภาพอันชวนให้ตระหนกขวัญ
“เวรเอ๊ย คนพวกนี้มันไม่รู้จักจบจักสิ้นจริง ๆ!”
โหลวซั่งวิ่งวนหลบหลีกไปตามซอกรถพลาง ไม่วายที่จะบ่นอุบอิบไปด้วยพลาง
“โฮก!”
ชายรูปร่างสูงใหญ่ล่ำบึกด้านหลังไล่ตามไม่ลดละ เสียงที่คำรามออกมาเหมือนสัตว์ป่าไม่มีผิด โหลวซั่งเสียววาบที่ท้ายทอย สองขาแทบจะวิ่งจนเกิดภาพติดตา
“ฉันว่านะพี่ชาย นายหยุดพักหน่อยได้ไหม วิ่ง 1,000 เมตรนายไม่เหนื่อยหรือไง?”