กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 หลินเหยา
หยุนเยี่ยนที่รู้สึกปวดใจอุ้มคนเข้ามาด้านใน พลางหยิบทิชชูมาช่วยเช็ดน้ำตาให้ซูอี้ และคอยปลอบโยนอย่างระมัดระวังไปด้วย
“อาอี้ ไม่เป็นไรแล้วนะ”
เป็นเขาที่ประมาทเลินเล่อไปเอง
สามารถนำของมากมายขนาดนี้มาวางไว้ในระยะที่ใกล้เพียงนี้ได้ ซ้ำเขายังไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย
ดูท่าแล้ว พลังอำนาจของมันคงจะร้ายกาจกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก
ระดับชั้นต้องไม่ต่ำกว่าพลังพิเศษของเขาอย่างแน่นอน
ปฏิกิริยาของจ้าวหร่านก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร คลื่นไส้จนอาเจียนออกมาตรงนั้นทันที
ซูเจียอี้ยังนับว่าสุขุมกว่าอยู่บ้างเล็กน้อย
เพียงแต่เมื่อเห็นสภาพของซูอี้ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกหงุดหงิดโมโหขึ้นมา