กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ก็แค่ชอบให้ของขวัญ
ซากแขนขาเปื้อนเลือดบนพื้นท่ามกลางกองซากศพซอมบี้ ดูราวกับสีแดงสดที่บาดตาที่สุดท่ามกลางความเขียวคล้ำ
ซูอี้ไม่ได้รู้สึกสะเทือนใจอะไรมากนัก เพียงแค่รู้สึกว่าภาพตรงหน้าดูไม่น่ามองสักเท่าไร
ทว่ายังดีที่ตอนนี้เธอยืนอยู่บนกำแพง จึงไม่ต้องสัมผัสโดนสิ่งเหล่านี้
“เธอคือแม่เอวคอดนี่”
ซูอี้ก้มหน้ามองผู้หญิงที่นอนอยู่บนพื้น
แม้จะไม่รู้ชื่อของเธอ แต่ซูอี้ก็ยังพอมีภาพจำอยู่บ้าง
แม่เอวคอดน่าสงสารจัง หน้าท้องมีรูเบ้อเริ่มเลย
แม่เอวคอดงั้นหรือ?
หยุนเยี่ยนเหม่อลอยไปชั่วขณะ อาอี้หมายถึงใครกัน?