เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ขอโทษนะ จูบไปทีหนึ่ง
โหลวซั่งที่เปิดประตูห้องออกมามองดูเสิ่นซิงอวี้ซึ่งยืนอยู่นอกประตู รู้สึกปวดหัวตึ้บขึ้นมาทันที
ต่อให้คิดจะปฏิเสธอย่างแข็งกร้าวแค่ไหน แต่พอได้ยินคำว่า “ซิงซิง” ก็จำต้องยอมประนีประนอมอย่างจนปัญญา
ช่วยไม่ได้จริง ๆ นี่คือเรื่องราวที่โหลวซั่งไม่อยากจะนึกย้อนกลับไปถึงมากที่สุด
มันเป็นเพราะตัวเขาไม่รักดีเองแท้ ๆ วัยเด็กดันไร้เดียงสาเกินไปจนต้องไปแย่งชื่อของคนอื่นมาครอง
จนกระทั่งช่วงเวลาอันยาวนานหลังจากนั้น ผู้คนรอบข้างรวมไปถึงคนตระกูลเสิ่น แม้กระทั่งเสิ่นซิงอวี้เองต่างก็พากันเรียกเขาว่าซิงซิง
แม้ว่าพอโตขึ้นจะเริ่มรู้จักอับอายและไม่ยอมรับชื่อที่ไม่ใช่ของตนเองนี้อีกต่อไป
ทว่ากลับทานทนไม่ได้ ทุกครั้งที่ทะเลาะกับเสิ่นซิงอวี้ แค่ถูกเรียกด้วยคำว่า “ซิงซิง” คำเดียวก็หมดอารมณ์จะโมโหแล้ว
เจ้าสิ่งชวนปวดประสาทนี่!
“เสี่ยวอวี้จื่อ พวกเรายังไงก็เป็นพี่น้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา นายพูดถึงชื่อนี้อีกมันไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือไง”