กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 เราหนีตาย ไม่ใช่ย้ายบ้าน
บนโต๊ะอาหารที่วางกับข้าวสี่อย่างน้ำแกงหนึ่งอย่าง ซูอี้มองดูโจ๊กผักหมูไม่ติดมันตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ สายตาเต็มไปด้วยการต่อต้าน
เธอจะกินเนื้อนะ!
คนเต็มโต๊ะ ทำไมมีแค่ตรงหน้าเธอที่วางโจ๊กรสจืดชืดไว้กันล่ะ?
“หยุนเยี่ยน ฉันจะกินข้าว ฉันจะกินเนื้อ”
เธอต้องเสริมสารอาหารนะ!
ทว่าความต้องการของซูอี้กลับไม่มีใครเห็นพ้องด้วยเลย
ภายใต้สายตาที่จ้องเขม็งของซูอี้ หยุนเยี่ยนคีบซี่โครงหมูชิ้นเล็กสองชิ้นวางไว้ข้างชามโจ๊กด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
“ถ้าไม่อยากปวดท้องก็กินโจ๊ก”
และซี่โครงหมูชิ้นเล็กสองชิ้นนั้นก็ราวกับกำลังบอกเธอว่า พวกมันคือเนื้อโควตาจำกัดของมื้อนี้