เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 เชื่อฟังนะ ออกไปรอ
“เอ๊ะ หยุนเยี่ยนล่ะ?”
ซูอี้ที่เตรียมจะวิ่งตามออกไป พอตระหนักได้ว่าตัวเองยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟัน ก็จำต้องเลือกระหว่างทนหิวต่อไปอีกสักนิดกับการทิ้งภาพลักษณ์ ซึ่งเธอก็เลือกอย่างแรก
และเรื่องแรกหลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเดินออกมา ก็คือตามหาหยุนเยี่ยนให้ทำกับข้าว!
“น้องสาวซูอี้ในที่สุดเธอก็ตื่นแล้ว! พี่คนนี้นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วเสียอีก!”
โหลวซั่งผู้มีผมสีแดงสะดุดตากอดสุนัขพันธุ์บอร์เดอร์คอลลี่ที่เลิกดิ้นรนอยู่ข้าง ๆ พลางส่งเสียงร้องไห้น้ำตานองหน้า
สาวน้อยคนงามที่นานทีปีหนจะมีรสนิยมความงามตรงกับเขานี่นา ถ้าเธอไม่ฟื้นขึ้นมาเขาคงต้องเสียใจจริง ๆ แน่
ซูอี้ “…”
พอเห็นใบหน้านี้ ซูอี้ก็นึกถึงมือขวาของตัวเองที่ยามนี้ไม่อาจทนมองตรง ๆ ได้ขึ้นมาทันที
อ้อ จริงสิ ตอนนี้เธอยังต้องทนอยู่กับมือที่บวมเป่งน่าเกลียดราวกับขาหมูนี่อยู่เลย…