เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 สวี่หวั่นหวั่น เธอจบแน่
“ซูอี้! ได้โปรดช่วยฉันด้วย ไม่ว่าต้องการอะไร ฉันยอมทำให้คุณทุกอย่าง!”
“อา อาอี้ ฮือๆ... เปิดประตูเถอะ...”
พร้อมกับเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดของโจวจินอวี่ที่ค่อย ๆ แผ่วลง เลือดก็ไหลออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ เถาวัลย์จากชั้นบนยังคงคืบคลานเข้าใกล้ชั้นห้าและหกอย่างต่อเนื่อง
แม้ความเร็วในการเลื้อยจะไม่เร็วมาก แต่ท่าทางของมันกลับน่าสะพรึงกลัวพอที่จะทำให้คนขนลุก
ราวกับยมทูตที่ลอยเข้ามาอย่างเชื่องช้า พกพาความเย็นยะเยือกมาทั่วร่าง
ชายหนุ่มที่ถูกเถาวัลย์พันธนาการไว้จนเหมือนดักแด้เริ่มดิ้นรนอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ ของเหลวสีแดงที่ซึมออกมาไหลนองไปทั่วพื้น
กระทั่งมีเนื้อเยื่อชิ้นเล็ก ๆ ที่ไม่เป็นรูปเป็นร่างร่วงหล่นลงมาด้วย
ซูอี้จ้องมองหน้าอกอิ่มเอิบของจ้าวหร่าน...
อืม มองไปที่ประกายสีฟ้าเป็นรูปดาวตรงปกเสื้อที่หลุดลุ่ยเพราะหนีตายของเธอ แววตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นมาทันที