เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301: ครอบครองกฎเกณฑ์
ระนาบเฉินหลิง ค่ายพักแรมชั่วคราว
เหล่าหุ่นเชิดโกเลมที่เคยประจำการอยู่ในค่ายพักแรมถูกจัดสรรให้ออกไปอยู่นอกค่าย คอยลาดตระเวนรอบด้านโดยมีค่ายพักแรมเป็นศูนย์กลาง
ส่วนค่ายพักแรมนั้น ได้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรแรงโน้มถ่วงไปเรียบร้อยแล้ว บนพื้นดินเต็มไปด้วยลวดลายอันลึกล้ำซับซ้อน ถักทอสานตัดกันอย่างหนาแน่น ในอากาศยังมองเห็นรอยบิดเบี้ยวอันย่นยับลางๆ ชี้ชัดว่าแรงโน้มถ่วงภายในนั้นพุ่งสูงถึงระดับใด
ต่อให้เป็นสุพรีมโกเลม เมื่อก้าวเท้าเข้ามาในค่ายพักแรมก็ยังก้าวเดินได้อย่างยากลำบาก
สิ่งปลูกสร้างธรรมดาสามัญไม่มีทางแบกรับแรงโน้มถ่วงอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ อาคารในค่ายพักแรมจึงถูกรื้อถอนออกไปจนหมดสิ้น ไม่หลงเหลือแม้แต่หลังเดียว ว่างเปล่าเวิ้งว้าง
ซูหนานนั่งขัดสมาธิอยู่บนลานโล่งใจกลางค่ายพักแรม หลับตาสนิท ในขณะที่ต้องแบกรับแรงโน้มถ่วงอันน่าตกตะลึง ก็รวบรวมสมาธิดำดิ่งสู่การหยั่งรู้กฎเกณฑ์แรงโน้มถ่วงไปด้วย
นับแต่สงครามกลางเมืองของเหล่าพ่อมดยุติลง เวลาก็ล่วงเลยมากว่าเจ็ดร้อยปีแล้ว เขาแทบจะทุ่มเททั้งกายและใจให้กับการหยั่งรู้กฎเกณฑ์แรงโน้มถ่วง
นอกเหนือจากการปลีกเวลาเป็นครั้งคราวกลับไปยังทวีปแสงดาวเพื่อสังเคราะห์ทรัพยากรบางส่วนแล้ว เวลาที่เหลือเกือบทั้งหมดล้วนใช้ไปในระนาบเฉินหลิง
ภายใต้การทุ่มเทสมาธิให้กับการฝึกฝนอย่างเต็มกำลัง ความคืบหน้าในการหยั่งรู้กฎเกณฑ์แรงโน้มถ่วงจึงก้าวหน้าไปอย่างก้าวกระโดด