เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 ไฉนจึงยากจนยิ่งกว่าพวกเราเสียอีก
"เจ้าเป็นใครกัน"
เอแวนกวาดสายตามองคนทั้งสองเบื้องหน้าด้วยสีหน้าทะมึนทึง แววตาแฝงความหวาดระแวงและไม่แน่ใจ
สตรีผู้นั้นมีเรือนร่างเลือนรางคล้ายโปร่งแสงจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันลวงตา เห็นได้ชัดว่ามิใช่มนุษย์ ทว่าแลดูเหมือนวิญญาณหลอนเสียมากกว่า
การที่วิญญาณหลอนตนหนึ่งมาปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้ ช่างพิลึกพิลั่นอย่างแท้จริง
ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาต้องใส่ใจยิ่งกว่า กลับเป็นชายหนุ่มผู้เอ่ยปากพูดคนนั้น
อีกฝ่ายมีบรรยากาศสงบนิ่งสุขุม ให้ความรู้สึกดุจห้วงสมุทรลึกสุดหยั่งถึงจนมิอาจหยั่งคะเนความตื้นลึกหนาบาง
พึงทราบว่าความรู้สึกทำนองนี้ เขาเคยพานพบจากเหล่าพ่อมดระดับสองและระดับสามผู้มีสถานะสูงส่งกว่าตนเท่านั้น
พลันนั้น ประกายความคิดสว่างวาบขึ้นในห้วงสมองของเอแวน เขาจึงโพล่งถามออกไปทันควัน
"เจ้าคือผู้นำของสหพันธ์ดารา"