กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 ป้อมปราการมนุษย์
"นั่นมัน... อัญมณีอย่างนั้นหรือ"
เมื่อมองเห็นอัญมณีในมือของซูหนานจากระยะไกล จิเล็ตก็ขมวดคิ้วด้วยความฉงน
ทว่าในไม่ช้า เขากลับโยนความสงสัยนั้นทิ้งไปเบื้องหลัง
ต่อให้พ่อมดจะเก่งกาจเพียงใดแล้วอย่างไร สุดท้ายก็ยังถูกท่านฮอดจ์กดดันจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่ดี
แม้จะมีสัตว์อสูรประหลาดตัวนั้นคอยช่วยหนุน ซูหนานก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของท่านฮอดจ์ได้
นับแต่วินาทีที่ซูหนานปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ชะตากรรมของเขาก็ถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว
ไม่ยอมจำนน ก็ต้องตาย!
ได้แต่กล่าวว่าคนหนุ่มย่อมหยิ่งยโสในฝีมือ มักคิดว่าตนเองเก่งกาจเหนือใคร หารู้ไม่ว่าโลกใบนี้กว้างใหญ่กว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก
"โชคของเจ้าไม่เลวเลยนี่"