เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56: ข้ามาได้จังหวะพอดี
เพล้ง!
เสียงเครื่องกระเบื้องแตกละเอียดดังสะท้อนขึ้นภายในห้องประชุม
โอเวนกำถ้วยชาที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ไว้แน่นในฝ่ามือ โดยไม่สนใจเศษกระเบื้องที่บาดลึกเข้าไปในเนื้อ เลือดสดๆ ไหลรินทะลักลงมาเป็นสาย ดวงตาที่แดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยจับจ้องมองชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขม็ง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"ท่านมาร์ควิสกล่าวเช่นนั้นจริงๆ หรือ?"
ชายวัยกลางคนผู้นั้นแต่งกายภูมิฐาน ไว้หนวดทรงเรียวสองข้าง กิริยาท่าทางเต็มไปด้วยมาดของขุนนางชั้นสูงผู้สูงส่ง
เมื่อได้ยินคำถามของโอเวน เขาก็เพียงยกชาฝรั่งขึ้นจิบคำหนึ่งอย่างแช่มช้า ก่อนจะเอ่ยปากตอบอย่างไม่เร่งร้อน
"ช่วงนี้ท่านมาร์ควิสกำลังวุ่นอยู่กับการจัดการเรื่องทางฝั่งดินแดนสตอร์ม ย่อมไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องราวทางฝั่งเจ้าหรอก"