เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47: น้ำยามหาพลัง
เงียบกริบ
ทั่วทั้งห้องโถงเงียบสงัดไร้สรรพเสียงใดๆ
ทุกคนต่างยืนเบิกตากว้างอ้าปากค้าง จ้องมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดจนไม่อาจเปล่งคำพูดใดๆ ออกมาได้
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ยังไม่ทันได้เริ่มประลองกันเลย ไฉนเจ้าหมอนี่ถึงได้ยอมคุกเข่าศิโรราบไปเสียแล้วล่ะ?
ภายในห้องโถง มีเพียงดวงตาของไวเคานต์จันทราเงินเท่านั้นที่พลันสว่างวาบขึ้นมา คล้ายนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ บนใบหน้าปรากฏประกายแห่งความตื่นเต้นยินดี
"เจ้าทำอะไรกับเขา?!"
ชายคนหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นสหายสนิทของชายร่างยักษ์กระโจนพรวดเข้ามา ดึงร่างของชายร่างยักษ์ให้ลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งหันมาจ้องมองซูหนานด้วยสายตาเกรี้ยวกราด
ซูหนานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "แค่กลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ทำไมรึ เจ้าอยากจะลองดูด้วยอีกคนงั้นหรือ?"