เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44: หนึ่งตื่นพันปี
ไอเทมเวทมนตร์มีอยู่ทั้งสิ้นสิบแปดชิ้น
ในบรรดานั้น เครื่องประดับกินสัดส่วนไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือเป็นสิ่งของชิ้นใหญ่กว่าอย่างเสื้อคลุม เสื้อคลุมยาว และอาวุธต่างๆ
สิ่งที่ทำให้ซูหนานรู้สึกเสียดายก็คือ ไอเทมเวทมนตร์ส่วนใหญ่ล้วนชำรุดเสียหายไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
พวกมันดูเหมือนจะดำรงอยู่มาเป็นเวลายาวนานอย่างยิ่ง ริ้วรอยอักขระอาคมที่สลักไว้บนพื้นผิวถูกกาลเวลากัดกร่อนจนเลือนรางจางหาย คุณสมบัติทางเวทมนตร์ที่เคยสถิตอยู่ภายในจึงสลายตัวมลายหายไปตามกาลเวลา
มีเพียงสองชิ้นเท่านั้นที่อักขระอาคมสึกกร่อนไปไม่มากนัก หากนำมาซ่อมแซมบูรณะสักหน่อยก็น่าจะพอนำกลับมาใช้งานได้
เมื่อประเมินจากความหนาแน่นและความซับซ้อนของอักขระอาคม ไอเทมเวทมนตร์ทั้งสองชิ้นนี้ในอดีตย่อมต้องเป็นระดับเวทมนตร์ หรือก็คือ 'อุปกรณ์เวทของพ่อมด' อย่างแท้จริง
ทว่าในเวลานี้ ต่อให้ซ่อมแซมจนสมบูรณ์ อย่างมากที่สุดก็คงทำได้เพียงเทียบเท่าไอเทมกึ่งเวทมนตร์เท่านั้น
"น่าเสียดายจริงๆ"