กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42: เครื่องตรวจจับสมบัติ
ตูม!
เสียงระเบิดอันดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนแว่วไปไกลท่ามกลางความเงียบสงัดของยามดึก
ซูหนานยืนมองดูฝุ่นควันที่พวยพุ่งขึ้นมาเบื้องหน้าห่างออกไปหลายร้อยเมตรด้วยสีหน้าสงบนิ่ง พลางลูบขนแมวไปด้วย พลางเฝ้ารออย่างใจเย็น
ไม่นานนัก ทิศทางของคฤหาสน์ก็แว่วเสียงโห่ร้องฆ่าฟันและเสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะเทือนเลื่อนลั่น
เพียงฟังจากเสียง ซูหนานก็จินตนาการภาพในหัวได้ไม่ยาก ว่าบรรดาสาวกของนิกายเพลิงประกายดาวที่แห่กันมายังประตูใหญ่คงจะตกอยู่ในสภาพมึนงงที่มองไม่เห็นใครสักคน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวอย่างขีดสุด เมื่อการจู่โจมอันนองเลือดที่ไร้สภาพมองไม่เห็นปะทุขึ้นข้างกายอย่างกะทันหัน