บทที่ 227

บทที่ 227

หลี่ว์อีไป๋มองเซี่ยไป๋ที่อยู่ตรงหน้าแวบหนึ่ง เผลอผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า "อันที่จริงสถานการณ์เจาะลึกเป็นอย่างไร ฉันเองก็ไม่ค่อยชัดเจนนักหรอก ตอนนั้นเย่หานอวี้คล้ายกับเห็นคนบางคนเข้า เลยแสดงอารมณ์รุนแรงออกมาตลอด ต่อมาผู้รับผิดชอบเมืองฟู่ซินคนนั้น คุณเฉิน... เอ่อ คำพูดของเขาฟังไม่เข้าหูจริงๆ ดังนั้น... ฉันคิดว่าพวกเราไม่มีความจำเป็นต้องยกพลไปตีหรอก อีกอย่างตำแหน่งที่ตั้งของฐานผู้รอดชีวิตที่นั่นอยู่บริเวณพื้นที่โล่งแถวชานเมือง สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการป้องกันสร้างไว้แย่มาก ข้างในยังมีผู้รอดชีวิตอยู่อีกนับหมื่นคน ยามนี้เขตพื้นที่นี้..."

เมื่อหลี่ว์อีไป๋พูดมาถึงตรงนี้ เธอก็เริ่มหาข้อแก้ตัวให้ฐานผู้รอดชีวิตฟู่ซินไปเสียแล้ว