บทที่ 58

บทที่ 58

เซี่ยไป๋หันกลับไปและมองเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งแหวกฝูงชนเดินตรงเข้ามาหาเขา

คนผู้นำหน้าเป็นชายวัยกลางคนสวมเสื้อโค้ตสีฟ้า ที่คอห้อยไม้กางเขนเอาไว้ หน้าตาดูใจดีพอสมควร เมื่อเดินมาถึงตรงหน้าของเซี่ยไป๋เขาก็ส่งยิ้มให้ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "สวัสดีครับคุณเซี่ย ผมคือฮั่วหงเซิ่ง ประธานสมาคมกู้ภัยร่วม"

สมาคมกู้ภัยร่วม... อะไรกันเนี่ย?

เซี่ยไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย นึกทบทวนความทรงจำจากทั้งสองชาติของตนเอง แต่กลับจำไม่ได้ว่าเคยพบคนเช่นนี้มาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเคยได้ยินชื่อสมาคมกู้ภัยร่วมอะไรนี่เลย

ความเปลี่ยนแปลงได้เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบแล้วจริงๆ เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ ส่วนหนึ่งสามารถสอดรับกับความทรงจำของเซี่ยไป๋ได้ แต่ก็มีอีกส่วนหนึ่งที่อยู่นอกเหนือความทรงจำของเซี่ยไป๋ไปแล้วเช่นกัน