บทที่ 48

บทที่ 48

หวงอี้ชุนมีสีหน้าเย็นชา ในสายตาของเขา เซี่ยไป๋และไป๋หลานสองคนนี้กำลังหาที่ตายชัด ๆ แม้ว่าหยางเฉิงจื้อจะดูมั่นใจในตัวสองคนนี้อย่างมากเพราะเรื่องขีปนาวุธอะไรนั่น แต่ในความคิดของหวงอี้ชุน ต่อให้ในมือของเซี่ยไป๋จะมีขีปนาวุธจริง ก็ไม่มีทางเอามาใช้ที่นี่ได้ ทางกองทัพแม้จะหลับตาข้างลืมตาข้างให้กับหลาย ๆ เรื่อง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยให้คุณใช้อาวุธยุทโธปกรณ์หนักโดยไม่มีใครแยแส

ดังนั้น หากมีแค่สองคนนี้... พวกมันจะเอาอะไรมาสู้กับคนร่วมสิบคนทางฝ่ายเขา?

ใช่แล้ว เดิมทีพวกเขาก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่การยื้อชีวิตรอดมาตลอดทาง พวกเขาก็ไม่ได้พึ่งพาเพียงโชคช่วย อีกทั้งการที่สามารถยึดพื้นที่ฝั่งหนึ่งบนชั้นบนสุดของตึก 5 ไว้ได้ แถมบางครั้งยังหาผู้หญิงที่เป็นผู้รอดชีวิตโชคร้ายมา "ระบาย" ความใคร่ได้ตามใจชอบ ทั้งหมดนี้ล้วนพึ่งพาฝีมือของตนเองทั้งสิ้น

ตัวหวงอี้ชุนเองยิ่งเป็นถึงผู้ตื่นรู้... แล้วคนแค่อายุพอ ๆ กับเขา แถมไม่ได้อยู่ในระบบของทางกองทัพสองคนนี้ มีดีอะไรจะมาต่อกรกับเขา?