บทที่ 46

บทที่ 46

เซี่ยไป๋มาถึงยังตำแหน่งที่อยู่ในความทรงจำ แต่กลับไม่พบเย่เสี่ยวชี ทว่าเขากลับพบผู้หญิงใกล้ตายคนหนึ่งแทน

ผู้หญิงคนนั้นห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าห่มเก่า ๆ เพียงผืนเดียว ด้านล่างไม่ได้สวมใส่อะไรเลย ใบหน้าที่เผยออกมามีรอยช้ำเขียวเป็นแถบใหญ่ สองมือที่โผล่ออกมาก็ล้วนเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวเช่นกัน ซ้ำร้ายยังกระดูกหักอย่างรุนแรง ที่มือขวายังถูกตอกตรึงไว้ด้วยตะปูจนเลือดไหลไม่หยุด ร่างกายพิงเอนอยู่กับกำแพงด้านหลัง ปากอ้าพะงาบไปมา เห็นได้ชัดว่าแม้แต่การหายใจก็ยังยากลำบาก