บทที่ 40

บทที่ 40

ฟังเสียงเซี่ยไป๋พูดรายการสิ่งที่อยากซื้อออกมาราวกับกำลังสั่งอาหารในภัตตาคาร หยางเฉิงจื้อหรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยขึ้นว่า "นี่คือสิ่งที่ฉันพอจะหามาได้จริง ๆ — นายยินดีจะจ่ายในราคาเท่าไหร่ล่ะ"

เซี่ยไป๋เอ่ยตอบว่า "ทางฝั่งฉันมีทองคำค่อนข้างเยอะ ส่วนของอย่างอื่นก็ใช้ได้เหมือนกัน—ขึ้นอยู่กับว่านายต้องการราคาไหน"

หยางเฉิงจื้อหัวเราะแล้วกล่าวว่า "น้องชายท่าทีใจใหญ่ไม่เบา งั้นเอาแบบนี้ ทองคำสามสิบชั่งบวกกับเกลือหรือน้ำตาลอีกสองชั่ง นายว่าไหวไหมล่ะ"

ราคานี้สูงกว่าที่เซี่ยไป๋จินตนาการไว้อยู่เล็กน้อย ในตอนนี้ราคาทองคำน่าจะยังไม่ร่วงหล่นลงมาถึงระดับนี้

แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ กลับเอ่ยขึ้นว่า "ราคาสูงไปนิด แต่ก็ช่างเถอะ นายสามารถหาของให้ฉันได้เมื่อไหร่กัน"