บทที่ 31

บทที่ 31

อานุภาพการเตะของเฉียวเต๋อหมิงปรากฏชัดในสายตาของทุกคน ทุกคนต่างพากันสีหน้าเปลี่ยนสี

เซี่ยไป๋เหลือบมองไป๋หลานที่นั่งอยู่ด้านในสุด สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผลักประตูรถออกโดยไม่ลังเล และยืนเผชิญหน้ากับผู้ตื่นรู้รายนี้โดยไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

โฮ่วจ้วงที่อยู่ด้านหลังเผยสีหน้าคล้ายอยากจะพูดแต่ก็กลืนกลับลงไป เขาตระหนักดีว่าลูกพี่มีความแข็งแกร่งเพียงใด แต่ไป๋หลานก็เป็นผู้ตื่นรู้เช่นกัน ความน่าเกรงขามของผู้ตื่นรู้นั้นโฮ่วจ้วงรู้ซึ้งเป็นอย่างดี ภาพเหตุการณ์ตอนที่ชนรถแล้วไป๋หลานใช้แรงดึงรถโดยสารทั้งคันเอาไว้สดๆ ร้อนๆ ยังคงฝังรากลึกอยู่ในห้วงความทรงจำของเขาจนถึงตอนนี้