บทที่ 3

บทที่ 3

เซี่ยไป๋ใช้วิธีที่ดั้งเดิมที่สุดในการชาร์จไฟให้เรือรบของตน จากนั้นจึงออกเดินทางไปหาซื้อเสบียง

เขาใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวมาหลายปี ค่าเทอมมหาวิทยาลัยก็มาจากงานพาร์ทไทม์ทั้งหมด ดังนั้นเงินของเขาจึงมีไม่มากนัก มีเพียงไม่กี่พันหยวนซึ่งเป็นเงินเก็บทั้งหมดที่มี ตอนนี้จะให้กลับไปขายบ้านเก่าที่บ้านเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินก็ไม่ทันเสียแล้ว เขาจึงถือเงินไม่กี่พันหยวนนี้ออกจากบ้านเพื่อไปซื้ออาหารและของใช้จำเป็นจำนวนมาก

ส่วนเรื่องอาวุธ เซี่ยไป๋ไม่รู้ว่าพลังงานที่สะสมจากการชาร์จไฟสิบกว่าชั่วโมงจะพอสร้างปืนพกได้หรือไม่ ดังนั้นเขาจึงซื้ออาวุธด้วยตนเอง

เขาใช้เงินไปพันกว่าหยวนซื้อหน้าไม้หนึ่งคัน ลูกศรหน้าไม้สามสิบดอก และมีดแล่เนื้ออีกหนึ่งเล่ม