เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ข้าจำเป็นต้องออกกระบี่งั้นหรือ
หลินเสวียนค่อนข้างพูดไม่ออก
เขาใช้ขอบเขตมหามรรคสังหารผู้สูงส่งจากเจ็ดสถาบันในพริบตา แต่กลับได้อันดับรั้งท้ายในอันดับมังกรซ่อน
ช่างน่าน้อยใจนัก
เมื่อเห็นสีหน้าของหลินเสวียน องค์ชายรองก็กลั้นหัวเราะพลางเอ่ยว่า “ช่วยไม่ได้ ก็ใครใช้ให้เจ้าทำเป็นว่าตนเองไม่สามารถทะลวงขอบเขตมาตลอดเล่า”
“อันดับมังกรนี้ดูที่แววอนาคต เจ้าเป็นแค่ขอบเขตมหามรรค ในสายตาคนนอกจะมีแววอะไรได้”
เมื่อได้ฟังคำอธิบายขององค์ชายรอง หลินเสวียนก็เข้าใจในทันที
ตนมีมุกหงเหมิงอยู่กับตัว เทียนจีเต้าจุนย่อมไม่มีทางอนุมานพลังที่แท้จริงของตนออกมาได้ ฉะนั้นการจัดให้ตนอยู่รั้งท้ายจึงสมเหตุสมผลแล้ว
จากนั้นคนทั้งสองก็หันไปสนใจใบนัดอีกครั้ง
เจ้าสือกุยคนนี้คิดจะลงมือตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือ