เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 คลังสมบัติเผ่าอู กวาดเรียบไม่เหลือซาก!
“สมบัติกาลเวลา? เลือดแท้ของผานกู่เทพบิดา นี่มัน?”
เวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นพระแม่ผิงซิน หรือเงาร่างของโฮ่วถู่ในอาภรณ์เหลือง
เมื่อเห็นเลือดแท้ผานกู่สองหยดและมุกชั่วพริบตาที่หลินเสวียนหยิบออกมา ต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ สีหน้าเผยแววไม่อยากเชื่อขึ้นมาพร้อมกัน
ไม่แปลกที่จิตใจของนางทั้งสองจะสั่นคลอน มหามรรคกาลเวลานั้นโดยตัวมันเองก็เป็นมหามรรคต้องห้ามอยู่แล้ว ส่วนสมบัติที่เกี่ยวข้องกับกาลเวลาในหงหวงยิ่งนับว่าเป็นของหายากยิ่งกว่าขนหงส์เขาผา
สำคัญที่สุดคือ หลินเสวียนที่อยู่ตรงหน้าไม่เพียงมีสมบัติพิเศษแห่งกาลเวลา ตัวเขาเองยังเข้าใจและควบคุมกฎแห่งกาลเวลาได้อีกด้วย
เรื่องนี้ชวนเหลือเชื่อเกินไป อย่างไรเสีย นี่ก็คือกฎมหามรรคที่ติดอันดับสองเชียวนะ
ตอนนี้มหามรรคได้เก็บตัวหายไปแล้ว ต่อให้เป็นอริยะแห่งวิถีสวรรค์ หากต้องการเข้าใจกฎมหามรรคระดับนี้ ก็เกรงว่าจะทำได้ยากยิ่ง
แต่เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้แล้ว สิ่งที่ทำให้พระแม่ผิงซินกับโฮ่วถู่ตกใจยิ่งกว่าก็คือเลือดแท้ผานกู่ที่หลินเสวียนหยิบออกมานั่นเอง!
นับตั้งแต่เทพเจ้าผานกู่เบิกฟ้าแยกดินเป็นต้นมา นอกจากเลือดแท้ผานกู่ที่กลายเป็นสิบสองบรรพอู แล้วก็เลือดแท้ผานกู่ในแดนวัฏสงสารแรกเริ่มนี้ ในหงหวงก็ไม่เคยปรากฏเลือดแท้ผานกู่ใดอีกเลย