เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การพุ่งชนของทหารม้ากองทัพฉินขึ้นเหนือ เวลานี้ทางเหนือของฝูซือ กำลังพลที่พวกเขาตามหาอยู่นั้น ถูกทหารโหลวฝานทำการโอบล้อมไว้หมดสิ้นแล้ว
“พวกโจรโหลวฝานเหล่านี้ ช่างไล่ล่าไม่ลดละจริง ๆ พวกสุนัขดุร้ายทั้งฝูง ตอนต้าฉินรุ่งเรืองเหตุใดไม่เห็นพวกมันเหิมเกริมเช่นนี้?”
ชายหนุ่มผู้นำกัดผ้าผืนหนึ่งไว้ รักษาแผลให้ตนเอง เขาถูกธนูยิง แขนถูกเจาะทะลุโดยตรง
เพิ่งพูดจบ เสียงโห่ร้องสังหารก็ดังมาจากที่ไกลอีกครั้ง
เขาลุกขึ้นยืนพรวด พลันมองข้ามบาดแผลของตนเองไปเสียสิ้น ยิ้มเย็น
“พวกโจรสุนัขที่สวรรค์ควรลงทัณฑ์ ไปเข้าพึ่งพิงซยงหนูแล้วก็กล้าออกมากัดคนอีก รอให้ต้าฉินฟื้นคืนขึ้นมา ไม่ช้าก็เร็วจะต้องประหารพวกโจรสุนัขเหล่านี้ให้สิ้นซากอีกครั้ง!”
เขากำดาบยาวแน่นด้วยท่าทีดุร้ายทั้งร่าง จ้องมองขอบฟ้าด้วยสายตาแดงฉาน ราวจะพุ่งออกไป
เขาอ่อนล้ามากแล้ว และไม่รู้ว่าสถานการณ์ของรัฐฉินในเวลานี้เป็นเช่นไรกันแน่
แต่ในฐานะแม่ทัพของต้าฉิน เขาไม่เคยละทิ้งการต่อสู้!