เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางหานมองหลี่ซิ่นด้วยความประหลาดใจและยินดียิ่ง ตื่นเต้นจนพูดจาสับสนไปบ้าง
“โหย่วเฉิง เจ้าว่าอะไรนะ”
หลี่ซิ่นถอนหายใจยาว ใบหน้าเผยรอยยิ้ม แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าจ้าวหลงและจางหาน
“ข้า หลี่ซิ่น แม่ทัพผู้มีความผิดแห่งต้าฉิน ขอยอมรับใช้เพื่อแผ่นดินต้าฉินอีกครั้ง ขอแม่ทัพใหญ่และองค์ชายโปรดรับข้าไว้”
หลี่ซิ่นเลือดเดือดพล่าน เขาปรารถนาจะกลับสู่กองทัพต้าฉินที่เฝ้าคิดถึงตลอดมา เพียงแต่ในใจยังมีอุปสรรคขวางกั้นอยู่
คำพูดของจ้าวหลงทำให้เขาลืมความเจ็บปวดได้ชั่วคราว
เขารู้เพียงว่า ต้าฉินในยามนี้ต้องการเขา
ต้องการให้เขานำทหารกล้าแห่งต้าฉินออกไปบดขยี้พวกคนสามัญแห่งรัฐฉู่อีกครั้ง
เขาฝันอยากจะล่องตามแม่น้ำลงไปอีกครั้ง เพื่อตีดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาล เพื่อแผ่นดินต้าฉิน
เขาไม่อยากให้เมืองเสียนหยางลืมเขาไป