เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนชุดดำค่อย ๆ เผยรอยยิ้มออกมา น่าสะพรึงอย่างยิ่ง ทว่าสายตากลับเปี่ยมด้วยการชื่นชมมองจางหาน
“ไม่คิดเลย ผ่านไปสิบกว่าปี เส้าฝู่ในตอนนั้นบัดนี้กลับเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งต้าฉิน เกือบจะกอบกู้สถานการณ์วิกฤตเพื่อแผ่นดินต้าฉินได้แล้วเชียว!”
“เจ้าหนู เจ้าไม่ทำให้ชาวฉินดั้งเดิมผิดหวัง!”
“แผนของเจ้าไม่สำเร็จ เพราะเป็นลิขิตสวรรค์”
“ชะตากรรมวิกฤตของต้าฉิน เจ้าได้ทุ่มเทสุดกำลังแล้ว……”
คนชุดดำเต็มไปด้วยสีหน้าหวนรำลึก ในถ้อยคำล้วนเปี่ยมด้วยความเอ็นดูต่อคนรุ่นหลัง
พวกลวี่หม่าถงที่อยู่ ณ ที่นั้น ย่อมมองด้วยความไม่เข้าใจ
มีเพียงจ้าวหลงที่ในใจกระตุกวูบขึ้นมาทีหนึ่ง
ถึงขนาดจางหานยังสะเทือนใจเช่นนี้ อีกทั้งผู้ที่ถือตราพยัคฆ์แม่ทัพใหญ่แห่งฉินเช่นเดียวกัน ในต้าฉินกลับมีไม่กี่คน
โหย่วเฉิง หรือว่าจะเป็นคนที่เขาคิดถึงคนนั้น หลี่ซิ่น ผู้มีชื่อรองว่าโหย่วเฉิง กระมัง?