กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 ร้านชิงซานจวี
“ผิงอัน วันนี้มาพอดีเลย มาช่วยทำหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงให้ฉันสักจานเร็ว”
สวีผิงอันเพิ่งเข้าครัวด้านหลังของโรงพยาบาลที่ห้า ยังไม่ทันได้วางปลาในมือ โจวเหยียนก็เรียกให้ช่วยงานเสียแล้ว
“ผมเห็นว่าพ่อครัวเฉินก็ใกล้จะทำเป็นแล้วไม่ใช่หรือ?”
พ่อครัวเฉินคนนั้นอายุราวสามสิบกว่าปี เป็นพ่อครัวทำอาหารหม้อใหญ่ประจำสำนักงานโรงงานตามแบบทั่วไป
พอได้ยินสวีผิงอันพูด เขาก็ยิ้มเจื่อน ๆ แล้ววางเนื้อในมือลง
“อย่าเลย พ่อครัวสวี ให้ผมทำของดีแบบนี้ก็เสียของเปล่า ๆ ต้องให้คุณลงมือแล้ว!”
แม้ว่าที่จริงสวีผิงอันจะเป็นคนแก่ทำทีเป็นหนุ่ม แต่ถ้านับตามอายุในบัตรประชาชน พ่อครัวเฉินก็อายุมากกว่าเขาเกือบหนึ่งรอบนักษัตรแล้ว...
“โธ่ พ่อครัวเฉินเกรงใจกันเกินไป ใครทำก็เหมือนกันนั่นแหละ”