เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 อี้จงไห่มาหาถึงบ้าน
ภายในห้องรับรองส่วนตัวของครัวเล็ก อาหารหลายจานถูกทยอยยกเข้ามาเสิร์ฟอย่างต่อเนื่อง
ทุกคนในห้องต่างสูดจมูกดมกลิ่นอาหาร ก่อนที่สหายบางคนซึ่งกินเผ็ดไม่เก่งจะจามออกมาแรง ๆ
“โฮ่ กลิ่นเผ็ดฉุนถึงใจจริง ๆ! นี่ใช่อาหารเสฉวนหรือเปล่า? แค่ได้กลิ่นก็หอมชวนน้ำลายสอแล้ว!”
หัวหน้าคณะที่นำทีมมาจากทางตงเป่ยมีชื่อว่าฟางจั๋ว
เขาเข้ากองทัพในปี 1946 ต่อมาปี 1949 ได้รับบาดเจ็บที่ขา จึงย้ายจากกองทัพไปทำงานในโรงงานชิ้นส่วนเครื่องจักรแห่งหนึ่ง
ในช่วงหลายปีมานี้ บุคลากรที่มีความรู้ความสามารถทั่วทั้งประเทศล้วนขาดแคลนอย่างหนัก โดยเฉพาะบุคลากรสายบริหารจัดการ
ฟางจั๋วเป็นคนรู้จักวางตัวและเข้าหาผู้อื่น เขาใช้เวลาเพียงสามปีก็ไต่เต้าจากเลขาธิการสาขาพรรคประจำแผนกโรงงานขึ้นเป็นผู้อำนวยการโรงงาน
ดูอย่างตอนนี้สิ พอได้ยินลูกน้องของตนจามออกมา เขาก็รีบเอ่ยปากพูดแก้เก้อให้ด้วยรอยยิ้มทันที
“ผู้อำนวยการโรงงานหยาง น้องชายคนนี้ขอยกแก้วคารวะก่อนสักจอก ต่อไปเราก็เป็นคนครอบครัวเดียวกันแล้ว!”