กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 ขยายช่องทางจำหน่าย
“สหายน้อย มาหาใคร?”
ตรงประตูโรงพยาบาลที่ห้า ชายชราหน้าตาใจดีคนหนึ่งยกมือขวางสวีผิงอันไว้
อีกฝ่ายมีแววตาคมกล้าเปี่ยมพลัง มือซ้ายขาดนิ้วกลางและนิ้วนางไป
มองปราดเดียวก็รู้ว่าชายชราผู้นี้ผ่านสนามรบมา แต่สีหน้าท่าทางกลับดูใจดีมาก ไม่ได้แผ่ไอสังหารชวนให้คนแปลกหน้าไม่กล้าเข้าใกล้เลย
“สวัสดีคุณลุง ผมเอาปลามาส่ง ผู้อำนวยการหวังจากสำนักงานเขตชุมชนบอกให้ผมมาที่นี่”
“ฉันรู้แล้วว่าแกเอาปลามาส่ง!”
ชายชราตอบอย่างหงุดหงิด ก็สวีผิงอันหิ้วปลาสิบกว่าตัวมาด้วยสองมือ ขนาดคนตาบอดยังดูออก
“ผู้อำนวยการหวัง? ผู้อำนวยการหวังไหนกัน?”
ยังไม่ทันรอคำตอบจากสวีผิงอัน ชายชราก็ทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้