กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 จิตเต๋าแหลกสลาย ที่แท้ฉันเป็นคนเหอเป่ยหรอกเหรอเนี่ย
ตกลงเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการกันเสร็จ โหลวปั้นเฉิงก็เตรียมตัวกลับ!
เขายุ่งมากจริงๆ
ขณะนี้โรงงานรีดเหล็กยังอยู่ภายใต้การควบคุมและบริหารของเขาโดยสมบูรณ์
ที่ใครๆ เรียกเขาว่าโหลวปั้นเฉิง ก็เพราะเขามีกิจการมากมาย ไม่ได้มีแค่โรงงานแห่งนี้อย่างแน่นอน!
เพียงแต่โรงงานอุตสาหกรรมหนักแห่งนี้ถือเป็นกิจการที่โดดเด่นที่สุด
“ตอนบ่ายไปทำเรื่องเข้าทำงานที่แผนกบุคคลได้เลย ถ้าติดขัดอะไรก็แจ้งทางนั้น บอกไปว่าฉันสั่งไว้!”
“ได้ เถ้าแก่เดินทางดีๆ นะ!”
ได้ยินประโยคสุดท้ายแล้วสวีผิงอันก็ยิ้มออกมาจริงๆ!
เขาเหลือบมองผู้ดูแลอ้วนที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางคิดว่า ได้ยินแล้วใช่ไหม?