กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 เงินเดือน 400,000
โหลวปั้นเฉิงยุ่งมาตลอดช่วงเช้า ตอนนี้จึงหิวพอดี
ที่จริงก็เลยเวลาอาหารไปเล็กน้อยแล้วด้วยซ้ำ
แต่เขายังรออีกสักพักให้ผัดอาหารไม่กี่จานได้
สวีผิงอันเดินตามโหลวปั้นเฉิงเข้าไปในครัวเล็กของโรงงานรีดเหล็ก โหลวปั้นเฉิงพยักหน้าให้ชายคนหนึ่งที่ดูท่าจะเป็นผู้ดูแลที่นี่
“นายท่าน ท่านกินมื้อเที่ยงหรือยัง?”
โหลวปั้นเฉิงส่ายหน้า ก่อนจะชี้มาทางสวีผิงอันทันที
“เหล่าหวัง พาเสี่ยวสวีไปเลือกวัตถุดิบหน่อย เที่ยงนี้เขาจะทำอาหารให้ฉันกินสักมื้อ”
ผู้ดูแลคนนั้นอายุราวสี่สิบถึงห้าสิบปี ต่อหน้าโหลวปั้นเฉิงเขายิ้มแย้มอยู่ตลอด ราวกับพระสังกัจจายน์
แต่พอออกจากห้องมากับสวีผิงอันตามลำพัง รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายวับไป