เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ทุกข์หมื่นประการในโลก คือค่อยไกลห่างจนเลือนหาย
เมื่อสือผานถัวเซผลักประตูห้องอาจารย์เข้ามา สิ่งที่เห็นคือพระหลับตาสนิท จากโลกนี้ไปแล้ว อดีตโจรม้าที่เคยดิ้นรนในชายแดนวุ่นวายอ้าปาก ราวเสียเรี่ยวแรงทั้งชีวิตในพริบตา แล้วร้องไห้อย่างเด็กไร้ที่พึ่ง
ในวัง หลี่จื้อ จักรพรรดิต้าถังองค์ที่สาม ทราบข่าวการจากไปของเสวียนจั้ง พระองค์เหม่อลอย
ใต้พระหัตถ์พระองค์ ต้าถังมีอาณาเขตกว้างที่สุด เมื่อไปประกอบพิธีเฟิงซ่าน ผู้นำประเทศตั้งแต่เกาหลีทางตะวันออกถึงเปอร์เซียและอุฑฑิยานะทางตะวันตกล้วนต้องตามหลังอย่างนอบน้อมในฐานะขุนนางผู้สวามิภักดิ์ เวลานั้นหลี่จื้อยังไม่ป่วยหนัก ทรงงดว่าราชการหลายวัน ฝากคำอาลัยสิบหกอักษร
ทะเลทุกข์ยังกว้าง เรือกลับจมพลัน ห้องมืดยังสลัว คบไฟกลับดับลง
“ฝ่าบาท จะจัดการร่างพระอาจารย์อย่างไรเพคะ”
มเหสีอู่เม่ยเหนียงถามอ่อนโยน หลี่จื้อนวดหว่างคิ้ว