เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 421 ดาวมรณะของนายกำลังส่องแสงนะ หยวน
คำว่า ‘อ้อ’ นั้นราบเรียบธรรมดา แต่ในเวลานี้กลับฟังสะดุดอยู่มาก เหมือนเสียงแปลกปลอมในเพลงเครื่องสาย ไม่หนักหนา แต่ก็มากพอให้บาดหูและเด่นชัด
การเคลื่อนไหวของควาเอ๋อหลิวเยว่ชะงักเล็กน้อย ควาหลินมองเทพธิดาด้วยดวงตาทรงเมล็ดซิ่ง ยิ้มถาม “ท่านเทพธิดารู้จักสิ่งนี้หรือ?”
เจวี๋ยตอบเรียบๆ “ฉันรู้จักเจ้าของค่ะ”
เธอหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนเสริมอย่างสงบ “บังเอิญว่าฉันกับเขาก็เป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกัน”
ประกายในดวงตาควาหลินเคลื่อนไหว “เพื่อนสนิทหรือ? ในเมื่อเป็นเทพธิดา คงรู้จักกันแต่โบราณ รู้จักรูปร่างแรกเริ่มของเขาสินะ”
“แน่นอนค่ะ แล้วแม่ทัพควาหลินกับเขา เป็นเพื่อนสนิทกันมากแค่ไหนคะ?”
“ย่อมสนิทที่สุด แล้วท่านเทพธิดา...”
รอยยิ้มเต็มเปี่ยม อบอุ่นงดงาม บรรยากาศกลมเกลียวจนแทบนำไปวาดภาพได้ มือควาเอ๋อหลิวเยว่แข็งทื่อ ไม่กล้าหายใจแรง เธอดูออกว่าบรรพชนตอนนี้อยู่ในสภาพใด