ตอนที่ 299 อนุมานครั้งสุดท้าย

ช่างเป็นปฏิทรรศน์อย่างแท้จริง

หากผู้อ่านเปิดตำราไปถึงบทที่ 3 เขาย่อมไม่อาจห้ามตัวเองไม่ให้หลงใหลในตอนจบได้ หากนักสืบสวนคนหนึ่งตกลงสู่ปริศนานี้หลังสูญเสียสติสัมปชัญญะทั้งหมด เขาก็ย่อมไม่อาจไร้ความอยากรู้อยากเห็นโดยสิ้นเชิงได้เช่นกัน

และทั้งสองอย่างที่กล่าวมาล้วนไม่อาจต้านทานสิ่งยั่วยวนให้แอบมองหน้าท้ายเล่มได้ ดังนั้น หลังไขปริศนาที่กำหนดไว้เสร็จ ลั่วเฉินจึงไม่ได้หลุดพ้นไปทันที แต่ดื้อดึงเดินมาจนถึงที่นี่ เพื่อเห็นกับตาถึงต้นธารและบทสรุปของเรื่องราวมากมาย

แต่ถึงตอนนี้ ลั่วเฉินกลับพบอย่างฉับพลันว่า สิ่งที่เขามองเห็นคือบทสรุปของตัวเอง สิ่งที่เรียกว่าความสิ้นหวังค่อย ๆ ก่อตัวอย่างเงียบเชียบ ภายใต้สิ่งไม่รู้มหึมาที่ปกคลุมอยู่