กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เล่มที่เก้า…”
ลั่วเฉินพึมพำในใจ ถ้อยคำประหลาดที่ก่อนหน้านี้ถูกมองข้ามเอ่อล้นอยู่ข้างใบหูตามเสียงท่องในใจนั้น ทำให้การบดบังความรู้สึกขัดแย้งไม่อาจทำได้อีก
ไม่สิ แทนที่จะบอกว่ามองข้าม ควรบอกว่าหลีกเลี่ยงมากกว่า ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินคำบรรยาย เขาก็เกิดความสงสัยในแก่นแท้ของปริศนานี้แล้ว
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้มีเพียงเปลี่ยนความสงสัยนั้นให้เป็นถ้อยคำที่ชัดเจนอย่างแท้จริง แล้วจารึกมันไว้นอกสมอง