ตอนที่ 284 บทส่งท้าย - เศษเสี้ยวแห่งความบ้าคลั่ง ภาคสาม

บางสิ่งเปลี่ยนไปจนแปลกหน้าอย่างยิ่ง

ความรู้สึกนี้เหมือนกับการเดินข้ามถนนที่คุ้นเคยเดินไปยังประตูบ้านทุกวัน จนกระทั่งครั้งหนึ่ง เรื่องเล็กน้อยอย่างไฟจราจรเสียทำให้ก้าวขึ้นมาบนเส้นทางนี้ช้าไปครึ่งนาที

เมื่อก้าวเท้าออกไป คนเดินพลันตระหนักด้วยความตกใจว่าพื้นทุกชุ่นใต้ฝ่าเท้ากำลังเผยแสงเงาที่ไม่เคยมองเห็นออกมาท่ามกลางความมืดสลัว เสียงใบไม้เสียดสีกันซู่ซ่าจากพื้นที่สีเขียวสองข้างทางกลับอึกทึกผิดปกติเมื่อขาดแสงสว่างเพียงพอ คล้ายหัวเราะเยาะและคล้ายร้องคร่ำครวญ โอบล้อมเขาทีละชั้น ราวกับจับวางไว้บนฝ่ามือเพื่อเพ่งชม