เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ประตูเปิดอยู่ ดูเหมือนจะมีคนชิงลงมือก่อน ผมคิดว่าน่าจะเป็นคาซิอุส ก่อนหน้านี้การรับรู้จากคาถาแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ใกล้ที่นี่ที่สุด”
เสียงฝีเท้าดังตึกตักเหยียบย่างลงมาตามบันไดไม้จากพื้นดินอย่างช้า ๆ จนกระทั่งลำตัวทั้งร่างจมหายเข้าสู่มิติกว้างใหญ่ภายในห้องใต้ดิน
“ว้าว”
ลั่วเฉินมองทิวทัศน์น่าสยดสยองตรงหน้า แล้วอุทานออกมาโดยไร้จิตสำนึกว่า “จู่ ๆ ผมก็เข้าใจแล้วว่าทำไมระหว่างทางถึงไม่ถูกมนุษย์หมาป่าขัดขวาง”
คำพูดนี้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของคนที่ยังอยู่บนพื้นดิน เสียงฝีเท้าใสกังวานดังขึ้น รองเท้าบูตหนังไม่นานก็เหยียบลงบนขั้นบันไดเดียวกับลั่วเฉิน
ฮันเตอร์ที่ไปถึงห้องใต้ดินก้มตัวลงเล็กน้อย อาศัยแสงริบหรี่ที่ลอดลงมาจากด้านหลัง กวาดมองสถานการณ์ภายในห้องใต้ดินจนหมดสิ้น