กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อาวู้——!!!”
เสียงหอนของหมาป่าอันโหยหวนดุจลูกศรแทงทะลุท้องฟ้ายามค่ำคืน ปักเข้าไปในความเงียบของบ้านไม้อย่างแรง ถึงกับก่อแรงกระเพื่อมขึ้นในความเงียบงันดั่งน้ำนิ่งแห่งนี้
แทบจะในชั่วพริบตาที่เสียงก้องที่หลงเหลือของมันยังไม่ทันจางหาย...
“โครม!”
เสียงดังอีกระลอกที่ไม่ด้อยไปกว่าเสียงหอนของหมาป่าระเบิดแตกดังสนั่นขึ้นภายในบ้านอันคับแคบ!
ความตกใจซ้ำซ้อนที่จู่ ๆ ก็ถาโถมเข้ามาทำให้นายพรานฮันเตอร์ซึ่งกล้ามเนื้อตึงเครียดอยู่แล้วสะดุ้งอย่างฉับพลัน เขาหันปากกระบอกปืนกลับรวดเร็วดั่งสายฟ้า ปืนล่าสัตว์เก่ากรีดออกเป็นเส้นโค้งสีดำใต้แสงมืดสลัว ก่อนจะล็อกไว้ที่ต้นธารของเสียงในชั่วขณะ