ตอนที่ 256 ช่วงคั่นฉากแสนสุข ภาคสี่

“งั้นสรุปว่านายก็ไม่รู้เลยสินะว่าแม่มดนั่นเป็นใครกันแน่ แล้วมีลูกไม้อะไรบ้าง แค่ด้านในเมืองมีข่าวลือเฉย ๆ สินะ...”

ลั่วเฉินที่ไม่ได้คำตอบกลับไม่รู้สึกหงุดหงิดแต่อย่างใด ความจริงแล้ว หากสามารถสืบข่าวสารพรรค์นั้นได้จากเด็กคนหนึ่งตรง ๆ นั่นสิถึงจะน่าแปลก

ทว่าการถามตอบนี้ก็ทำให้เดนนิสนึกเชื่อมโยงไปถึงวิชาที่ลั่วเฉินร่ายออกมาก่อนหน้านี้ เขาชำเลืองมองลั่วเฉินอย่างขลาดกลัว อยากจะถามอะไรสักอย่าง แต่ก็อึกอักไม่กล้าพูด

ลั่วเฉินสังเกตเห็นสีหน้านี้ จึงคลี่ยิ้มออกมา “อยากถามว่าผมเป็นใครงั้นเหรอ”

เดนนิสพยักหน้าอย่างแรง พลางกุมแขนตัวเองไว้ เสียงแผ่วเบาราวกับริ้นยุง “คุณเป็นพ่อมดเหรอครับ เหมือนอย่างที่ด้านในนิทานเล่าไว้...”