ตอนที่ 249 บทส่งท้าย - ฉีกการ์ด

“ปลา” วนเวียนอย่างตื่นเต้นฮึกเหิม

มันหยุดยืนเป็นผู้สังเกตการณ์มานานเกินไปแล้ว เขาวงกตความคิดอันเป็นฟ้าบุพกาลยากหยั่งถึงกีดกันมันไว้ภายนอก ทำได้เพียงเพ่งมองอาหารเลิศรสที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนผ่านสิ่งกีดขวางไร้รูปร่าง

บัดนี้ เส้นทางใหม่เอี่ยมสายหนึ่งเปิดออกในที่สุด มันแทบรอไม่ไหวที่จะแหวกว่ายไปตามทางเดินนี้ มุ่งสู่ส่วนลึกของจิตสำนึกลั่วเฉิน

จากนั้น ปากปลาก็อ้าออก กลืนลงไปในคำเดียว

หากก่อนหน้านี้ลั่วเฉินมีเวลามากกว่านี้ เขาอาจสังเกตพบเค้าลางจากห้องเก็บตำราในคฤหาสน์ชายทะเลแห่งนั้น ตำราทุกเล่มที่เกี่ยวข้องกับมหาสมุทร ชายฝั่ง และตำนานชายทะเล ล้วนมีข้อผิดพลาดในการพิมพ์และเนื้อหาขาดหายเป็นจำนวนมากจนยากจะมองข้าม