กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ตึก ตึก ตึก ตึก…”
เสียงฝีเท้าสองชุดดังสะท้อนอยู่ในน้ำ แยกก่อนหลังชัดเจน สื่อออกมาตามระลอกคลื่นที่กระเพื่อมออกไปยังน่านน้ำรอบนอก เรื่องประหลาดคือเสียงนั้นไม่พร่ามัวแม้แต่น้อย น้ำทะเลไม่ได้รบกวนมันระหว่างการแพร่ผ่านเลย
ต้นธารเสียงคือเงาร่างของคนหนุ่มสาวสองคนที่เดินหน้าในความเงียบงัน คนหนึ่งนำ อีกคนตาม ฝีเท้าของทั้งคู่มั่นคง เดินไปตามพื้นทะเลที่ลาดเอียงลงอย่างช้า ๆ มุ่งสู่ส่วนลึกยิ่งขึ้นของห้วงสมุทร
ไม่มีแรงลอยตัวกระชากพวกเขาขึ้นไป น่านน้ำแห่งนี้ต้อนรับแขกได้ดีทีเดียว